Het woordje “JA” in de trouwzaal

Over
Laatste berichten

Anke is sinds 1991 trouwambtenaar bij de gemeente Katwijk én zelfstandig trouwambtenaar. Als lerares Frans verzorgt zij met liefde trouwceremonies in vloeiend Frans, Engels, Duits en Nederlands.

Laatste berichten van Anke Minnee (alles zien)

Een bijzondere ontmoeting “zomaar” in de supermarkt - mei 31, 2026
Het woordje “JA” in de trouwzaal - februari 20, 2026
It made my day! - augustus 4, 2025

Als er kinderen in de trouwzaal zijn, is het altijd feest vanwege hun spontane reacties en openhartigheid. Ik sprak over het woordje “Ja” en hoe belangrijk dat woord op deze trouwdag is en vroeg een vierjarig meisje: Als mama vraagt: “Wil je een ijsje?” wat zeg je dan? “Alstublieft mama”, zei het welopgevoede kind. Dit was natuurlijk niet het antwoord, waar ik op hoopte, het was wél een mooi moment om haar ouders te complimenteren met de voortreffelijke opvoeding van hun dochtertje!

“Ja” zeggen op de vraag: “Wat is daarop je antwoord?” is natuurlijk een heel ander verhaal. Je denkt, dat ieder bruidspaar dat volmondig zegt maar er zijn vele manieren: de een zegt het op een timide manier, zodat ik bijna wil vragen: “Wát zeg je?”, een ander zegt: “Ja”, gevolgd door een liefdevol verhaal maar er was ooit een “Ja”, waarbij alle gasten elkaar vragend aankeken, inclusief de bruidegom, die ook een verbaasde blik wierp op zijn bruid. Ook ik vergeet het nooit meer omdat het klonk als een weifelend “Jaaaah”….(en als het me niet bevalt ben ik zo terug bij mijn moeder!). Dat was zéker niet het “Ja”, waar je als echtgenoot op hoopt maar ja, het was “JA” ☹

Er ging ook een grote schok door de trouwzaal bij het jawoord van een bruidegom, die er goed over nagedacht had, zoals hij me later vertelde. Hij was beslist geen introvert persoon en op het moment, dat ik hem de vraag ging stellen, zag ik, voelde ik: deze bruidegom gaat iets bijzonders doen, geen idee wat maar er gaat iets gebeuren. Na mijn vraag: “Wat is daarop je antwoord?” BRULDE hij: “JAAAAA”!!!! Zijn bruid vloog de lucht in, oma kreeg een hartverzakking en zat angstig en met grote ogen te trillen in haar rolstoel en iedereen was flabbergasted, inclusief deze trouwambtenaar. Bij het feliciteren vroeg ik hem: “Wat bezielde je om het jawoord zo uit te schreeuwen?” “Nou, ik had er het een ander over gelezen en toen ik las: Als je indruk wilt maken, laat het jawoord dan uit je tenen komen dus, dát deed ik! Conclusie: never a dull moment in de trouwzaal!