Gastblog geschreven door Basti Baroncini

De bruid had nog tegen haar moeder gezegd: “Ik zou nooit op hem kunnen vallen.” Daarom was het ook zo fijn om met hem op vakantie te gaan, hij zat lekker stevig in de friendzone. Tot het universum zich ermee bemoeide.

Peter en Hera krijgen allebei hun bul.
De studie rechten in Leiden is klaar.
De zomer lonkt.
Het is warm.

Zij zegt: “Ik ga 4 maanden naar Azië.”
Hij vraagt: “Mag ik mee?”

Vietnam. Cambodja. Laos.
Ze hebben het heerlijk.
Eindeloos veel tempels, lekker eten, goede gesprekken en strand.

Om geld te besparen, slapen ze bij elkaar in bed.
90 centimeter. Lepeltje lepeltje.
Niks aan de hand. Alles duidelijk.

Maar de moeders zien iets heel anders gebeuren op de foto’s die ze toegestuurd krijgen. Ze geloven dat vriendschapsverhaal geenszins. En ze appen elkaar: “Zie jij wat ik zie?”

Inmiddels lopen ze hand in hand door Mumbai. “Wat een fijne vriendschap is dit hè?”

vakantieliefde-huwelijk

Hoe ze het voor elkaar krijgen, weten ze zelf ook niet. Maar pas 4 maanden later op de lijnvlucht terug naar Schiphol slaat de vlam in de pan. Ze geven elkaar zó’n heftige en lange zoen, dat de KLM-stewardess haar keel schraapt terwijl ze langsloopt.

Dat was drie jaar geleden. Vandaag geven ze elkaar het jawoord.

Ze is hoogzwanger. De werktitel van het baby’tje is “India”.

Inderdaad…

Meer over trouwambtenaar Basti Baroncini

Gelderland

Basti Baroncini

825